Ο χαμός των 17 Μάηδων δεν ήταν αυτοχειρία
Θα ΄ρθει καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα Να το θυμάσαι Μαρία Κ. Γώγου Ο χαμός των 17 Μάηδων δεν ήταν αυτοχειρία Είναι καταγγελία για το εκπαιδευτικό και το κοινωνικό σύστημα, του ανταγωνισμού, της φτώχειας, της αλλοτρίωσης Χρέος στη ζωή και το μέλλον οι ανατρεπτικοί αγώνες με όραμα για σχολείο που θα μορφώνει και δεν θα εξοντώνει, για μόρφωση, δουλειά για όλο το λαό, για ειρήνη, υγεία, ελευθερία, για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ “Πονάω …” είναι η κραυγή της γενιάς που την “μπούκωσαν” με την τηλεκπαίδευση και την χτυπούσαν με πτυσσόμενα γκλομπ στις πλατείες για να κρύψουν την εξαθλίωση της δημόσιας υγείας και να περάσουν με καταστολή αντιλαϊκούς νόμους. “Δεν έχω οξυγόνο κι αυτό είναι που κάνει το κράτος δολοφόνο”, “Δικαιοσύνη”, “Όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Δεν θα διαλύσετε τις σπουδές και τις ζωές μας”, “Ωνάσεια για τους λίγους Τέμπη για τους πολλούς”, “Θέλουμε καλά σχολεία και καθηγητές και μας φέρνετε τριπλές πανελλαδικές” είναι οι φωνές της γενιάς που αγωνιά να σηκώσει κεφάλι ...