Από πότε η υπεράσπιση και αλληλεγγύη στους διωκόμενους συναδέλφους θεωρείται «αντικαταστατική πράξη»;
Στις 30/6 η τελευταία, της φετινής χρονιάς, συνεδρίαση του ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ είχε κύριο θέμα το αίτημα 4 νεοδιόριστων και πειθαρχικά διωκόμενων, μελών της παράταξης της ΑΣΕ, «να απαντηθεί το αν υπήρχε απόφαση του ΔΣ για την παρέμβαση στις 17/6 (…) και αν ήταν ενημερωμένη η δικηγόρος του δικογράφου που μας αφορά, παρόλο που η εκδίκαση πήρε αναβολή». Ø Επί 2,5 ώρες τα μέλη της ΑΣΕ, μαζί και ο γραμματέας της ΟΛΜΕ – διωκόμενος, προσφεύγων και ο ίδιος – ισχυρίζονταν ότι η κινητοποίηση στο Εφετείο, που οργανώθηκε από την Β’ ΕΛΜΕ, «εξέθεσε σε κίνδυνο» τους προσφεύγοντες και υπαινίχθηκαν ότι η κινητοποίηση μπορεί και να οδηγήσει σε αρνητική απόφαση! Μάθαμε επίσης από την ΑΣΕ ότι «κρίθηκε επικίνδυνο» να σταλούν ερωτήματα στην δικηγόρο που αφορούσαν την έκβαση της υπόθεσης. Βέβαια, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν διατυπώθηκαν σε καμία άλλη ΕΛΜΕ από μέλη της ΑΣΕ, παρά μόνο στην Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας! Ø Η παράταξη της Αντίστασης προπηλακίστηκε, με ύβρεις και φωνές, και δέχτηκε προσωπ...