Όχι στο Εθνικό Απολυτήριο – όχι στους ταξικούς φραγμούς!

Το Εθνικό Απολυτήριο είναι μια βαθιά ταξική μεταρρύθμιση που μετατρέπει το Λύκειο σε εξεταστικό κάτεργο και μηχανισμό αποκλεισμού. Με το νέο σύστημα:

· Oι μαθητές/τριες θα αξιολογούνται με εξετάσεις πανελλαδικού τύπου και στις τρεις τάξεις, μέσω μιας «αναβαθμισμένης» Τράπεζας Θεμάτων με την συμμετοχή των πανεπιστημίων στην διαμόρφωσή τους, με τουλάχιστον 1000 θέματα ανά εξεταζόμενο μάθημα και με όλα τα θέματα να είναι από κλήρωση.

· Mε αξιολόγηση των γραπτών από ειδικό σώμα αξιολογητών- βαθμολογητών.

· Mε ηλεκτρονική βαθμολόγηση, εν μέρει ή καθολική, σε θέματα πολλαπλής επιλογής αυξημένης δυσκολίας, ώστε να παράγονται συγκρίσιμες βαθμολογίες.

· Mε ψηφιοποίηση των γραπτών από τα ωριαία τεστ μέχρι τα τελικά διαγωνίσματα που θα ελέγχονται δειγματοληπτικά από εξωτερικούς βαθμολογητές!

· Ο βαθμός του απολυτηρίου θα καθορίζεται σε ποσοστά (20% Α΄, 30% Β΄, 50% Γ΄ Λυκείου) και θα αντικαθιστά τυπικά την ΕΒΕ, οι εξετάσεις θα είναι ταυτόχρονα προαγωγικές και απολυτήριες σε κάθε τάξη. Οι ΕΒΕ τυπικά καταργούνται. Στην πραγματικότητα όμως αντικαθίστανται με τη βάση του 10 στο Εθνικό Απολυτήριο.

· Οι τριπλές εξετάσεις και η τράπεζα θεμάτων θα καθορίζουν και τη διδασκαλία μας.

Ο εξεταστικός μαραθώνιος με τα τυποποιημένα τεστ θα πιέζουν για συμμόρφωση του τρόπου διδασκαλίας σε αυτά, σε βάρος της γνώσης και της κριτικής σκέψης, όπως επιβεβαιώνεται και από την εμπειρία της εφαρμογής της μέχρι τώρα «χαλαρής» μορφής της Τράπεζας θεμάτων, με το 50% των θεμάτων από κλήρωση.

Το Λύκειο χάνει κάθε μορφωτικό και παιδαγωγικό του χαρακτήρα, μετατρέπεται σε μηχανισμό παραγωγής «αποτελεσμάτων» και συμμόρφωσης στη λογική της αγοράς.

Η εφηβεία συνθλίβεται, τα φροντιστήρια απογειώνονται!

• Από το άγχος της τρίωρης εξέτασης περνάμε στο άγχος της τρίχρονης εξέτασης! Ο ατέλειωτος εξεταστικός μαραθώνιος, η πίεση για βαθμούς και «αποδόσεις» θα συνθλίψουν τη μαθητική εφηβεία!

• Ο πολλαπλασιασμός των εξετάσεων, οι ταξικοί κόφτες, οι συγχωνεύσεις τμημάτων, τα τεράστια κενά σε εκπαιδευτικούς, η κατάργηση ενισχυτικών δομών, η απουσία υποδομών και η γιγάντωση των φροντιστηρίων θα οδηγήσουν χιλιάδες παιδιά εκτός Λυκείου. Το αποτέλεσμα: μαζική έξωση των μαθητών από το Λύκειο και την Ανώτατη εκπαίδευση και μεθοδευμένη στροφή τους προς την κατάρτιση, τη μαθητεία και την επισφαλή εργασία. Γιατί, ακόμη και από όσους αντέξουν να πάρουν το περιβόητο Εθνικό Απολυτήριο, ένα μεγάλο ποσοστό θα κατευθύνεται στην μεταδευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση και την μαθητεία ως φτηνό αναλώσιμο εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις (Ακαδημίες Επαγγελματικής Κατάρτισης) και ακόμα λιγότεροι θα διαβαίνουν το κατώφλι των πανεπιστημίων. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που η συζήτηση για το Εθνικό Απολυτήριο ανοίγει ταυτόχρονα με την ολόπλευρη επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ στα εργασιακά, κοινωνικά, πολιτικά δικαιώματα των εργαζομένων (13 ώρες εργασίας, ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης στο Δημόσιο, διαγραφές φοιτητών από τα ΑΕΙ).

Και Εθνικό Απολυτήριο και Πανελλαδικές;

Το Εθνικό Απολυτήριο δεν θα είναι ούτε μοναδικός ούτε ενιαίος τρόπος εισαγωγής στα δημόσια και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ήδη με το Διεθνές Απολυτήριο, IB (Μπακαλορεά) και την καθιέρωση διαφοροποιημένης φοίτησης, οι μαθητές θα έχουν πρόσβαση στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά και δυνατότητα στα δημόσια, χωρίς να υποβληθούν στη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων. Παράλληλα συζητούν το ενδεχόμενο για ένα διπλό σύστημα εισαγωγής (μέσω απολυτηρίου ή πανελλαδικών) στα ΑΕΙ, αυτών που η εισαγωγή θα γίνεται με το Εθνικό Απολυτήριο (χαμηλής ζήτησης) και εκείνων με τις extra εξετάσεις (υψηλής ζήτησης) οδηγώντας σε κατηγοριοποίηση μαθητών-σχολείων και διεύρυνση των ταξικών φραγμών.

Αξιολόγηση, Κατηγοριοποίηση, Ιδιωτικοποίηση

Ø Οι επιδόσεις των μαθητών θα αποτελούν τα μετρήσιμα μαθησιακά αποτελέσματα για την αξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολείων, με τα οποία θα συναρτάται η κατηγοριοποίηση και η χρηματοδότησή τους, σύμφωνα και με τις οδηγίες του ΟΟΣΑ.

Ø Η ευθύνη της υποβάθμισης της δημόσιας παιδείας θα επιρρίπτεται στους εκπαιδευτικούς.

Ø Συνδεδεμένη με τις εξετάσεις και τους δείκτες μέτρησης των μαθησιακών αποτελεσμάτων θα είναι η γονεϊκή «επιλογή» σχολείου και τα vouchers, όπου στην πραγματικότητα τα σχολεία θα επιλέγουν μαθητές, προκειμένου να διατηρήσουν υψηλά standards και υψηλή θέση στην κατάταξη των αξιολογικών πινάκων, από τα οποία θα εξαρτάται η επιβίωση τους και οι εργασιακές σχέσεις ων εκπαιδευτικών.

Ø Η θέσπιση του Εθνικού Απολυτηρίου είναι μεγάλο δώρο, στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών πανεπιστημίων, καθώς θα διευκολύνει τους όρους εισόδου σε αυτά, μαζί με τα δίδακτρα που θα πληρώνουν οι πελάτες τους.

Ø Τεράστια μπίζνα στήνεται, επίσης για τις επιχειρήσεις και «έγκυρους και αξιόπιστους οργανισμούς» που θα αναλαμβάνουν τα θέματα, τη διεξαγωγή, τη διόρθωση των τυποποιημένων εξετάσεων, απομυζώντας τεράστια κονδύλια δημοσίου χρήματος. Σε χώρες, όπως η Αγγλία και η Αμερική είναι μια από τις μεγαλύτερες “βιομηχανίες”!

Ø Τα νέα προγράμματα σπουδών, με κέντρο τις ήπιες δεξιότητες και τον τεχνοκρατισμό βάζουν ταφόπλακα στην ουσιαστική και σε βάθος διδασκαλία επιστημονικών αντικειμένων, αναγκαίων για να κατανοήσουν οι μαθητές/τριες τον κόσμο και να μπορούν να τον αλλάξουν προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι αλλαγές αυτές επιφυλάσσουν εκρηκτικά πλεονάσματα σε όλες τις ειδικότητες και αναγκαστική κινητικότητα και φυσικά μόνο χλεύη προκαλούν οι δηλώσεις περί κριτικής σκέψης και κατάργηση της αποστήθισης!

Είναι η δεύτερη προσπάθεια, μετά τη μεταρρύθμιση Αρσένη το 1997, που προωθείται η απόλυτη συρρίκνωση του Λυκείου και θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων. Το Λύκειο στην πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται απλά για λίγους και εκλεκτούς, δεν θα υπάρχει πια! Τη θέση του παίρνει το «αέναο κυνήγι» των βαθμών μέσω ατομικών διαδρομών με προφανή πια τα αρνητικά μορφωτικά και κοινωνικά αποτελέσματα για τους μαθητές. Με τη συρρίκνωση του Λυκείου επιδιώκουν να υλοποιήσουν αυτό που δεν κατάφεραν Αρσένης –Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλος, τη στροφή των μαθητών σε μια επαγγελματική εκπαίδευση που όλο και περισσότερο θα κυριαρχεί η κατάρτιση και μαθητεία, για την παραγωγή αναλώσιμων, ευέλικτων εργαζόμενων προς εκμετάλλευση από επιχειρήσεις και βιομήχανους. Η κυβέρνηση με τον υποτιθέμενο διάλογο δεν αναζητεί λύσεις· αναζητεί συνενόχους.

Να μην ανεχτούμε στον 21ο αιώνα με την τεράστια ανάπτυξη της γνώσης, της τεχνολογίας και της επιστήμης, η παιδεία των παιδιών μας να γυρίσει χρόνια πίσω. Να μην ανεχθούμε το μέλλον τους να είναι η σύγχρονη δουλεία, χωρίς δικαιώματα. Να μην ανεχτούμε να τσακίζονται τα εργασιακά μας δικαιώματα και η ζωή μας.